Zoektocht stap 4: “geslaagd!”


Zelfvertrouwen krijgt een opdonder

Door de vele gesprekken die ik al gevoerd heb, ben ik zeker aan mezelf gaan twijfelen. Doe ik het wel juist? Zeg ik iets verkeerd? Dit waren vragen die zeker door mijn hoofd spookten. Ik kon mij niet heugen dat ik ooit zoveel moeite heb moeten doen voor het vinden van een passende functie. Ik wist dat mijn CV en de bijgevoegde motivatie voldoende waren om op gesprek te komen. Wat ging er daarna fout?

Het net niet worden zonder reden

Het is niet zo zeer dat ik iets fout deed. Soms kwam ik ervaring te kort of zag ik mezelf niet in de desbetreffende functie. Ik ben zelfs eens afgewezen zonder reden. Wat ik het bedrijf zeker niet kwalijk neem. Zij hadden een ruime keuze uit kandidaten en hebben daarbij hun onderbuik gevoel gevolgd. Ik ben zelfs een gevoelsmens en kan mij vinden in die reden. Het ergens niet worden omdat de huidige werknemer nog aanwezig is, is geheel iets anders. Dan is het afwachten tot er plek komt. Als je mij kent weet je dat ik niet zal wachten. Tenzij ik weet dat het mijn droombaan is en er uitzicht is op een mooie toekomst.

Terug naar het oude nest of nieuwe uitdaging?

Tevens heb ik overwogen terug te gaan naar mijn oude werkgever. Vertrouwd en men stond open voor mijn terugkomst. Ik ben daar natuurlijk met gemengde gevoelens weggegaan (aflopend contract), maar heb er altijd met plezier gewerkt. Ik stond open voor een gesprek, maar daar is het uiteindelijk niet van gekomen.Ik had namelijk elders een leuk gesprek gehad. Al snel mocht ik op een tweede gesprek en het werd mij duidelijk dat ik het wel zag zitten. Uiteraard hoopte ik ook dat zij mij zagen zitten. Gelukkig werd ik net voor Koningsdag gebeld met de mededeling dat ik het geworden was! Mijn weekend kon niet meer stuk.

“Ik kijk er erg naar uit om aan de slag te gaan! Ondanks alles wat er gebeurd is, denk ik ergens dat het gebeurd is met een reden. “